Zonder wrijving geen glans

Vanuit verschillende posities, maar met dezelfde ambities hebben wij de handen in één geslagen. Met elkaar willen we een positieve bijdrage leveren aan de kwaliteit van de jeugdzorg. Door ervaringen en kennis te bundelen komen we tot nieuwe inzichten en oplossingen. Deze delen we graag met anderen.

Ons DNA

Twee monologen maken geen dialoog

We worden in de jeugdzorg dagelijks geconfronteerd met het spanningsveld van verschillende belangen. We willen recht doen aan alle betrokkenen in de jeugdzorg door de kracht van tegenstrijdigheden te benutten. Wanneer we de ander veroordelen, stopt het leren. Leren is één van de fundamenten in ons leven. Leren is levenslang en daar hebben we de ander bij nodig. Verandering teweegbrengen is nog nooit iemand alleen gelukt. We hebben elkaar nodig. Wij staan voor de dialoog en verbinden ons graag met anderen, die zich hierin kunnen vinden.

Het onmogelijke mogelijk maken

De grootse uitdaging binnen Jeugdzorg is het effectief en inclusief kunnen omgaan met dilemma’s, spanningsvelden en tegenstrijdigheden. Wij van Zin en Onzin gaan deze uitdaging aan! We zijn van tegenstanders naar onverwachte bondgenoten gegaan en vinden elkaar in het streven om bij te dragen aan een kwalitatief betere jeugdzorg. We staan voor teamwork. We gaan bouwen aan een solide fundament, waarbij team effort en toegewijde samenwerking het vermogen biedt om dit met elkaar te realiseren.

Wederzijds respect en investering

We investeren in elkaar en zijn nieuwsgierig naar wat de ander roert, zodat we op de best mogelijke manier met elkaar omgaan. We vullen elkaar aan, helpen elkaar en leren van elkaar. Binnen ons team worden de diversiteit en tegenstrijdigheden als grootste kracht gezien. Hierdoor zijn we complementair aan elkaar. Iedereen wordt vanuit zijn eigenheid gewaardeerd en gestimuleerd, wat voor meer wederzijds respect en toewijding zorgt.
Onze unieke samenstelling is hier het voorbeeld van.

Bouwen aan vertrouwen

Wat we doen is precies wat in ons menselijk DNA zit. We praten met elkaar, luisteren naar elkaar en hebben vertrouwen. Simpel gezegd, maar in de praktijk een grote uitdaging. Maar zonder wrijving geen glans. Vanuit vertrouwen in elkaar en met het grotere doel voor ogen (kwaliteit van jeugdzorg) bouwen we aan een veilige werkomgeving. Daarbij is een handreiking naar de ander een must. Wij reiken jou ook de hand. Neem je deze aan?!

Team Zin en Onzin van Jeugdzorg

Shantal Holwijn

| Kort over jezelf:
Ik ben geboren in Paramaribo en getogen in Utrecht. Ik kom uit een dynamisch gezin met vijf kinderen, die opgevoed zijn door een alleenstaande moeder. Ik kom uit een ‘wij-cultuur’, waarbij iedereen zorg draagt voor elkaar: ‘It takes a village to raise a child.’ 

 | Waarom ben jij betrokken bij de jeugdzorg?
Als jonge moeder heb ik gemerkt hoe normerend en wit de westerse hulpverlening is. Daarnaast was diversiteit ook ver te zoeken. Vanuit een sterke overtuiging om een andere manier van werken en denken te introduceren heb ik gekozen voor de (jeugd)hulpverlening.
 
| Waar maak jij je hard voor en wat hoop je te bereiken?
Gedurende mijn werkervaring in de jeugdzorg heb ik gemerkt dat waar vertrouwen ontbreekt, elke poging om tot de inhoud te komen gedoemd is te mislukken. Omdat ik een groot geloof heb in het goede van de mens, vormt dit mijn inspiratie om de vreemde/boze ander te gaan ontmoeten als mens. Om een handreiking te doen in de hoop om oude denkwijzen en zinloze patronen te doorbreken, waardoor men gaat inzien dat vertrouwen de enige manier is om tot positieve verandering en samenwerking te komen. 
 
| Wat betekent De Zin en Onzin van Jeugdzorg voor jou en wat kan het betekenen voor anderen?
De Zin en Onzin van Jeugdzorg is een concept wat tegen de intuïtie van vele kritische ouders en professionals in lijkt te gaan; verbinding leggen met de (tegenstrijdige) ander. Ik geloof echter dat om vooruit te komen, de bereidheid nodig is om vertrouwen te hebben. Mijn bijdrage aan De Zin en Onzin van Jeugdzorg is hetzelfde als dat ik in relatie tot de ander altijd doe, namelijk bouwen aan vertrouwen. 

Claire Diets

| Kort over jezelf:
Met twee Indische ouders en drie grote zussen heb ik een fijne en veilige jeugd gekend op de Veluwe. Inmiddels ben ik al jaren woonachtig in het mooie Twente samen met mijn man en kinderen.

 | Waarom ben jij betrokken bij de jeugdzorg?
De moeilijkheden van een ander hebben mij van jongs af aan geboeid en altijd heb ik de behoefte gevoeld om hierin wat te kunnen betekenen. Tijdens mijn studie ontdekte ik de ‘wereld van jeugdbescherming’. Een ver-van-mijn-bed-show, waar ik me juist tot aangetrokken voelde. Ik wist dus al vrij snel….ik word jeugdbeschermer!
 
| Waar maak jij je hard voor en wat hoop je te bereiken?
Ondanks dat ik sinds twee jaar niet meer werkzaam ben als jeugdbeschermer, wil ik me blijven inzetten voor deze bijzondere, maar mooie ‘tak van sport’, waarbij bevlogenheid en onvermoeibare inzet nodig zijn om dit werk goed te kunnen uitvoeren. Jeugdbescherming is onmisbaar in de samenleving en daar lever ik graag een positieve bijdrage aan. Zij het vanuit een andere rol, maar de betrokkenheid is er niet minder om. Ik zet mij in om de dialoog tussen verschillende betrokkenen te laten ontstaan, waarbij respect en openheid de ankers vormen. Dit zie ik als basis voor een betere samenwerking en verbetering van de kwaliteit in de jeugdzorg.  
 
| Wat betekent De Zin en Onzin van Jeugdzorg voor jou en wat kan het betekenen voor anderen?
Met de Zin en Onzin van Jeugdzorg kunnen we alle activiteiten die bijdragen aan verbinding en dialoog bundelen op één platform. Ik hoop dat we hiermee een steeds groter bereik krijgen om respectvolle communicatie de jeugdzorg in te brengen en de juiste mensen met elkaar te verbinden.

Caroline Quarles

| Kort over jezelf:
Ik ben geboren in Friesland, opgegroeid in Utrecht en gesetteld in Den Haag.

 | Waarom ben jij betrokken bij de jeugdzorg?
Sinds mijn tienerjaren wist ik al dat ik met criminele jongeren wilde werken en daar heb ik de best passende opleiding bij gezocht. Ik wist dat ik niet gelijk kon beginnen met deze doelgroep en heb bewust gekozen voor een start bij een crisisopvang voor meiden. Daar begon ik als stagiaire en werd uiteindelijk, na eerst een periode invaller op verschillende groepen, vaste medewerker.  Na een aantal jaar merkte ik dat ik meer regie wilde over het traject van een jongere en uiteraard met criminele jongeren. Dus ben ik bij het toenmalige Bureau Jeugdzorg gaan werken als jeugdreclasseerder.
 
| Waar maak jij je hard voor en wat hoop je te bereiken?
Inmiddels werk ik zo’n 20 jaar in de jeugdzorg. De laatste jaren maak ik me er hard voor dat de stem van de cliënt beter gehoord wordt. Cliënten horen ook aan tafel bij onderzoeken of projecten, die gericht zijn op het verbeteren van de hulp- en dienstverlening. Naast de professionele kennis zorg ik ervoor dat ervaringskennis ook meegenomen wordt en als minstens zo belangrijk wordt gezien. Zowel ervaringskennis van professionals als van cliënten.
 
| Wat betekent De Zin en Onzin van Jeugdzorg voor jou en wat kan het betekenen voor anderen?
Zin en Onzin van Jeugdzorg betekent voor mij de verbinding met elkaar aan gaan. Samen met alle partijen, die op papier misschien tegenstanders zijn, het gesprek aan gaan. Uiteindelijk willen we allemaal dat het beter gaat in de jeugdzorg. Dialoog is in mijn ogen het begin, luister naar elkaar, veroordeel niet, begrijp waar de ander vandaan komt en leer van elkaar.

Martijn Alblas

| Kort over jezelf:
Martijn Alblas, 41 jaar oud, Vader van 2 kinderen en ik woon in Zwijndrecht.

 | Waarom ben jij betrokken bij de jeugdzorg?
Ik ben opgegroeid in een pleeggezin. Mijn ouders deden aan crisis opvang en langdurige pleegzorg. Hierdoor ben ik van kleins af aan opgegroeid met voogden, maatschappelijk werkers en dus jeugdzorg. Door mijn complexe scheiding kwamen mijn kinderen onder toezicht te staan (OTS). Hierdoor raakte ik persoonlijk betrokken bij jeugdzorg en kwam ik erachter dat de jeugdzorg niet goed functioneert als het om complexe scheidingen gaat. Hierdoor ben ik lobby gaan voeren voor de broodnodige verbeteringen van de jeugdzorg. Naast gesprekken met politici, lokaal en landelijk neem ik deel aan de Jeugdsprong van het FNV en maak ik mij hard voor de aanbevelingen van het expertteam ouderverstoting.
 
| Waar maak jij je hard voor en wat hoop je te bereiken?
Wat ik wil bereiken is een kwalitatief goede jeugdzorg met feitenonderzoek en waarheidsvinding als basis. De juiste mensen weer aan het front, zoals de gedragswetenschapper. Beter toezicht op de keten en een harde kwaliteitscontrole. Daarbij ook herstel van de rechtspositie van kinderen en ouders.
 
| Wat betekent De Zin en Onzin van Jeugdzorg voor jou en wat kan het betekenen voor anderen?
Ik zie De Zin en Onzin van Jeugdzorg als de eerste brug tussen de keten en ouders, waarbij er een constructief dialoog ontstaat. Bij ons komt men er achter dat we ondanks de soms grote verschillen, uiteindelijk allemaal hetzelfde willen; Het beste voor de kids!.

Krijn ten Hove

| Kort over jezelf:
Ik ben geboren en getogen in Utrecht en kom uit een groot gezin waar ik de jongste en een ‘nakomertje’ ben. Hier heb ik, tussen al deze oudere broers en zussen, geleerd om voor mezelf op te komen. Niet met geweld maar met woorden. Mijn ouders hadden het verder niet breed, waardoor ik ook geleerd heb om hard te werken en te waarderen wat je hebt. Het gaat daarbij niet om uiterlijk maar om het innerlijke van de mens. Als jonge jongen kwam ik in aanraking met het betaalde voetbal waar ik geleerd heb om doelen te stellen en nooit op te geven, dat wie niet sterk is slim moet zijn. Daarbij heb ik met name van mijn vader zijn grote rechtvaardigheidsgevoel geërfd en van mijn moeder haar sociale karakter.

 | Waarom ben jij betrokken bij de jeugdzorg?
Ik ben betrokken geraakt bij de jeugdzorg als gevolg van mijn eigen scheiding. Eerst in het vrijwillige kader en later in het gedwongen kader. En ik schrok van de houding en cultuur die er binnen, met name de jeugdbeschermingsketen, heerst. Toen men ook nog openlijk stelde dat men beschikkingen niet na hoefden te komen en adviezen van de Raad voor de Kinderbescherming niet opgevolgd hoefden te worden, was mijn journalistieke interesse gewekt. Op verzoek van meerdere gemeenteraadsleden heb ik een onderzoek gedaan wat geresulteerd heeft in een zwartboek. Met wat er daarna allemaal gebeurde werd voor mij duidelijk dat er veel mis is in de top van de jeugdbescherming en dat dit gevolgen heeft voor de hele jeugdzorg.
 
| Waar maak jij je hard voor en wat hoop je te bereiken?
Ik, en met mij veel journalisten, maak me hard voor een goed functionerende jeugdzorg waarbij de focus gaat van beschermen naar hulp verlenen, waarbij de wet- en regelgeving gevolgd wordt, waarbij de laatste wetenschappelijke inzichten bepalend zijn, maar bovenal de structuur en cultuur drastisch moet veranderen. Als je doet wat je deed dan krijg je wat je kreeg. Er is een verandering nodig.
 
| Wat betekent De Zin en Onzin van Jeugdzorg voor jou en wat kan het betekenen voor anderen?
Zin en Onzin is het enige initiatief in de jeugdzorg waar partijen die vaak tegenover elkaar staan, ouders en jeugdzorgwerkers, inhoudelijk in gesprek gaan. Waar standpunten op een volwassen manier uitgewisseld worden. Wat Zin en Onzin leert is dat wanneer je over de inhoud praat je vooruit kan komen en kan werken aan oplossingen voor lastige problemen. Dit is een probleem in de hele maatschappij: niemand praat nog inhoudelijk, iedereen heeft de wijsheid in pacht, niemand durft voortschrijdend inzicht te tonen. Hoewel het met de sociale media lijkt alsof we dichter tot elkaar komen groeien we als maatschappij steeds verder uit elkaar. En als het om jeugdzorg gaat zijn vooral de kinderen de dupe.